Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

''ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ''






.                                                                                                                                                        .


''Ανέβαινε αργά τον γολγοθά κουβαλώντας εκτός από τον σταυρό και το βασανισμένο του σώμα με τις  ανοικτές πληγές, που άφηναν το αίμα να πέφτει στάλα στάλα στον δρόμο και να στοιχειώνει το χώμα που τις δέχτηκε...
Κοντοστεκόταν και γονάτιζε απο αδυναμία, σήκωνε όμως το κεφάλι που και που και έβλεπε στα μάτια τους υβριστές του, τους συνωμοσιολόγους που με τις ψεύτικες καταθέσεις τους επιβεβαίωσαν τη θανατική του καταδίκη και συνέχιζαν να τον χλευάζουν, αλλά και εκείνους τους πολλούς που δειλά δειλά και με δακρυσμένα μάτια του έστελναν άφωνα το αίτημα της συγχώρεσης για τη δειλία τους να σταματήσουν το κακό που υπομένει...
Εκείνος δεν δείλιασε...
Αντίθετα, η Ανθρώπινη φύση του υπέμενε με καρτερία το μαρτύριο που ειχε ξεκινήσει μια μέρα πριν με  βασανιστήρια, μαστιγώματα, εμπαιγμό, κοροϊδία, πείνα και δίψα....
Ήξερε ότι θα θυσιαστεί για να παραδειγματιστεί ο άνθρωπος...
Ήξερε ότι θα αναστηθεί για να υπάρχει ελπίδα και πίστη...
Η Θεϊκή φύση μέσα του, έτοιμη να επιπλήξει την ανθρώπινη αν εκείνος δείλιαζε και ολιγοψυχούσε, τον παρηγορούσε συνεχώς αφού η σωτηρία του γένους και η αναγκαιότητα της θυσίας ήταν ο λόγος γέννησής του...
''Υπαγε απ΄εμέ το ποτήριο τούτο'' είχε ζητήσει από τον Πατέρα του την προηγούμενη ημέρα, λειτουργώντας μόνο σαν Άνθρωπος...
''Γεννηθήτω το θέλημά σου'', λειτουργώντας και σαν Θεός..
Στον σταυρό μετά το κάρφωμα, ο πόνος έπνιγε κάθε άλλη αίσθηση και άφηνε το κεφάλι να γέρνει, μη έχοντας στήριξη αλλά και δύναμη να κρατηθεί...
Βουβάθηκε το στόμα, ίσα που βγήκε η φωνή, εκείνη η φωνή μ' εκείνα τα τρεμάμενα λόγια που μέχρι το τέλος του κόσμου τούτου,  θα αντιλαλούν στις ψυχές των ανθρώπων βοηθώντας τους στην αναζήτηση του παραδείσου:
 ''Άφες αυτοίς, ουκ γαρ οίδασι τι ποιούσι''...
Ποιος είναι εκείνος που θα συγχωρέσει και θα συχγωρεθεί; εκείνος είναι που θα βρει τη θέση του δίπλα στον Ιησού...
Ποιός είναι εκείνος που θα ομολογήσει την ταπείνωση με θυσίες και την πίστη με αγάπη; εκείνος είναι που θα βρει τη θέση του δίπλα στον Θεό....
Ο ληστής στα δεξιά του, μιλώντας με το στόμα της ψυχής μιας και εκείνη έβγαινε σιγά σιγά απο μέσα του, ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πήρε το εισιτήριο για την ''χώρα του Θεού''...
Είχε βέβαια πριν απο 33 χρόνια πάρει και την ευλογία του Ιησού, αφού με το νερό που έπλυνε τον Κύριο η Παναγία, με το ίδιο νερό έπλυνε και τον ληστή η μητέρα του, κάπου χωμένοι σε μια σπηλιά κακοποιών που ο αρχηγός τους και πατέρας του ληστή σεβάστηκε το θείο βρέφος, εκεί στο καταφύγιο που τους οδήγησε ο Ιωσήφ για να γλυτώσουν από τον Ηρώδη...  
Αυτός ο ληστής έδωσε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα την ειλικρινή ομολογία αγάπης στον Ιησού και εισέπραξε την αιωνιότητα του Παραδείσου...
Τον ακολούθησαν και τον ακολουθούν πολλοί άλλοι που έχουν τη χάρη της ταπείνωσης και τη δύναμη της πίστης βαθιά ριζωμένες στη ψυχή τους...
Τους ξεχωρίζει ο σταυρός και τους διακρίνει το φως, του Χριστού η φλόγα'' !!!

+++