Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

"ΤΟ ΕΝΑ ΔΕΚΑΤΟ"


"ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ"

                                                                                                                                                                       .


Ο ΜΙΚΡΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΓΗΣ ΤΩΝ ΧΑΠΙΩΝ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ, ΑΦΗΝΕΙ ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ ΝΑ ΞΕΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΘΩΑ ΜΑΤΑΚΙΑ ΤΟΥ ...
ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΕΝΙΩΘΕ ΟΤΑΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΩΡΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙ ΤΑ 27 ΕΥΡΩ ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΙΖΑΝ ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ...
ΠΗΓΕ ΣΤΟΝ ΧΑΣΑΠΗ, ΣΤΟΝ ΜΑΡΑΓΚΟ, ΣΤΟΥΣ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΝ ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ ΚΑΛΟ ΛΟΓΟ ...
Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΠΟΥ ΕΝΙΩΣΕ ΟΤΑΝ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΛΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΝΑ ΠΑΘΕΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΣΤΕΙΛΕ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΤΟΥ, ΜΟΝΑ, ΝΗΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΑ ΝΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ...
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΑΚΡΥ ΕΔΩΣΕ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟ
ΣΤΟ ΤΡΙΤΟ ...
ΤΟ ΑΨΥΧΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΘΟΤΑΝ, ΑΝ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΜΟΝΟ ΑΠΟΚΤΟΥΣΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΘΑ ΔΑΚΡΥΖΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΣΑΝ ΜΙΚΡΗ ΕΝΔΕΙΞΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ...
"ΠΩΣ ΘΑ ΓΥΡΙΣΩ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ;
ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΑ ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ ΟΣΟ ΕΚΕΙΝΗ ΚΑΙ ΑΝ ΦΩΝΑΖΕ, 
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΜΟΥ;"
ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΑΚΙ ΒΓΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΕΦΤΑΣΑΝ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ ΕΝΟΣ ΑΝΤΡΑ ΠΟΥ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΕΒΓΑΙΝΕ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΠΡΟΠΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΥΧΗ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ...
ΚΟΝΤΟΣΤΑΘΗΚΕ ΚΑΙ ΑΠΟΡΗΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΕΚΛΑΙΓΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΡΩΤΗΣΕ ΤΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ...
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΜΑΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙ ΤΙ ΕΧΕΙ ...
Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕ ΟΤΙ 
ΗΤΑΝ ΣΥΝΤΑΓΗ ...
"ΕΧΑΣΕΣ ΚΑΤΙ ;" ΡΩΤΗΣΕ ΑΠΟΡΗΜΕΝΟΣ ...
Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΣΚΟΥΠΙΣΕ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΕΥΤΗΚΕ ...
ΜΕ ΥΦΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΩΡΑ ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΚΑΙ ΣΤΑΘΗΚΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ...
"ΔΕΝ ΕΧΑΣΑ ΚΑΤΙ ΚΥΡΙΕ ...
ΨΑΧΝΩ ΝΑ ΒΡΩ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙ 27 ΕΥΡΩ, ΜΗΠΩΣ ΕΣΕΙΣ ΘΕΛΕΤΕ ΕΝΑΝ ΜΙΚΡΟ ΥΠΑΛΛΗΛΟ ΝΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΑΣ;"
Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ :
"ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΒΟΗΘΕΙΑ, ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΜΟΛΙΣ ΚΕΡΔΙΣΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΣΟ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΩ ΤΟ ΕΝΑ ΔΕΚΑΤΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ..."
"ΚΥΡΙΕ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ, ΜΟΝΟ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΡΩ, ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΟ ΔΙΝΟΥΝ ΟΙ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟ
ΤΗ ΤΣΕΠΗ ΜΑΣ ..."
"ΦΕΡΕ ΜΟΥ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΓΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΕΔΩ ...
ΘΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΦΕΡΩ ΤΑ ΧΑΠΙΑ ...
ΜΕΤΑ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ..."
ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ...
ΜΕ ΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΑ ΛΕΠΤΑ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΕΦΕΡΕ ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΑΚΙ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΥΤΑ ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ 100 ΕΥΡΩ ΑΚΟΜΑ ...
Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΑΡΝΗΘΗΚΕ, ΑΛΛΑ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΕΠΕΜΕΝΕ:
"ΠΑΡΕ ΤΑ ΤΩΡΑ, ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΑ ΧΡΩΣΤΑΩ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΝΑ ΔΕΚΑΤΟ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΣΑ ΚΑΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ...."
Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΗΚΕ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΜΕΙΝΕΙ ΑΓΑΛΜΑ, ΜΕ ΑΠΟΡΙΑ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ:
"ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΘΑ ΚΑΝΩ;"
"ΘΑ ΣΟΥ ΠΕΙ Η ΜΑΜΑ", ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ...
ΜΕ ΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΗ ΩΡΑ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΣΦΙΚΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΚΛΑΙΓΕ, ΓΕΛΟΥΣΕ, ΑΠΟΡΟΥΣΕ ...
ΕΙΧΕ ΑΝΑΚΑΤΕΨΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΝΙΩΘΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΜΑ, ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ...
ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΕΙΔΕ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΒΡΑΔΥ ΕΝΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΗΣ ΖΗΤΗΣΕ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟ ΕΔΩΣΕ
ΑΠΛΟΧΕΡΑ ...
ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΟΤΕ ΤΗΣ ΕΙΠΕ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙ "ΤΟ ΕΝΑ ΔΕΚΑΤΟ" ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΟΗΘΑΕΙ !!!

+++