Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

"ΑΓΑΠΗ ΘΕΟΥ"


ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

xristos.jpg

Ο Θεός έπλασε τον κόσμο που γνωρίζουμε από το απόλυτο κενό. Τον στόλισε με θάλασσες, βουνά, μεγάλους ποταμούς και πανέμορφα δάση. Τον φώτισε με Ήλιο και με αμέτρητα κρεμάμενα αστέρια στο φόντο του ουρανού και πρόσθεσε ίχνη ζωής με χιλιάδες μικρά και μεγάλα ζώα της φύσης. Αλλά και πάλι, το έργο Του παρέμενε ελλιπές. Για αυτό και τότε έπλασε τον Άνθρωπο από χώμα και νερό και του εμφύσησε Αγάπη Θεϊκή ώστε να ζωντανέψει και να βασιλεύσει στο νέο αυτόν κόσμο πλασμένο για τον ίδιο και τους απογόνους του.
Ο Θεός έθεσε στον άνθρωπο έναν μονάχα όρο κατά την παραμονή του στη βασιλεία του Παραδείσου: να μην αγγίξει τον απαγορευμένο καρπό μέσα στα τόσες χιλιάδες δέντρα που είχε ο κήπος του. Ο άνθρωπος, όμως, τον παράκουσε κι όχι μόνο έκανε αυτό που δεν έπρεπε αλλά δε βρήκε το θάρρος να ζητήσει ουσιαστική συγγνώμη και να παραδεχθεί το λάθος του, κάνοντας έτσι εμφανή για πρώτη φορά στην ιστορία την πλάνη του εγωισμού.
Παρόλα αυτά ο Θεός του έδωσε την ευκαιρία να συνεχίσει τη ζωή του ως έκπτωτος πια του Παραδείσου σε πιο δύσκολες συνθήκες εδώ στη Γη, όπου ο ίδιος πλέον θα καθορίζει τη μοίρα του και την καθημερινότητά του. Με το χρόνο ο άνθρωπος προσαρμόστηκε απόλυτα στα νέα δεδομένα, γέννησε απογόνους οι οποίοι έχτισαν πόλεις στα πέρατα του κόσμου. Όσο, όμως, η ανθρωπότητα μεγάλωνε τόσο μεγάλωνε και η απόσταση από το Θεό και Δημιουργό της, ο οποίος με πόνο παρακολουθούσε το αγαπημένο Του πλάσμα να περιφρονεί τόσο την ύπαρξή Του όσο και τις πατρικές Του συμβουλές.
Έχοντας φτάσει ο άνθρωπος την κοινωνία του σε ένα σημείο απόλυτης ηθικής παρακμής, ο Θεός αποφάσισε να στείλει τον Υιό Του στη Γη για να μας σώσει. Έτσι, ο Κύριος ενσαρκώθηκε με θαυμαστό τρόπο επιλέγοντας για μητέρα την τελειότερη γυναίκα όλων των εποχών, την Παναγία. Μεγάλωσε ταπεινά προσφέροντας αγάπη σε όλους χωρίς καμία διάκριση και διδάσκοντας το λόγο του Πατρός Του. Αυτό ήταν, όμως, και το εσκεμμένο λάθος Του που πλήγωσε τον βαθύτατο εγωισμό και υπερηφάνεια του ανθρώπου. Τότε, ο άνθρωπος αποφάσισε να τιμωρήσει το Χριστό και Θεό του με χυδαίο χλευασμό, επώδυνα βασανιστήρια και μαρτυρική Σταύρωση…
Σχεδόν δύο χιλιετίες από τότε ο άνθρωπος, δυστυχώς, δεν έχει αλλάξει και πολύ. Παραμένει ματαιόδοξος, πονηρά σκεπτόμενος, εγωιστής, ανυπόμονος μα κυρίως άπιστος. Από την άλλη μεριά, ο Θεός παρ’ ότι πληγώθηκε από τους Πρωτόπλαστους, έστειλε τον Υιό Του να θυσιαστεί για τη σωτηρία μας, αμφισβητήθηκε κι αμφισβητείται μέχρι και σήμερα, ποτέ Του δεν έπαψε να μας αγαπά και να μας νοιάζεται.
Δε μπορεί να χωρέσει ανθρώπινος νους την απύθμενη Αγάπη του Θεού για όλους μας. Θα μπορούσε άνετα να μας εξαφανίσει για πάντα εξαιτίας του κακού που έχουμε προκαλέσει, αλλά δεν το έπραξε. Μας έδωσε κομμάτι δικό Του κατά τη δημιουργία μας και μας προσέφερε το δώρο της ελευθερίας και της γνώσης. Μας γνώρισε το μεγαλείο της ανιδιοτελούς αγάπης και αυτοθυσίας και μας έδωσε την ευκαιρία να κολυμπήσουμε σε πελάγη χριστιανικής ευλογίας. Μας δίδαξε την αξία του σεβασμού, της συμπόνιας, της στήριξης, της βοήθειας προς τον πλησίον. Μας έδειξε το φως της αλήθειας, της ειλικρίνειας, της συντροφικότητας, του ενάρετου βίου. Μας οδήγησε σε μονοπάτια πνευματικής ολοκλήρωσης. Μας δώρισε την ίδια τη ζωή και το θαύμα της γέννησης.
Ο Θεός κατοικεί μέσα μας. Έχουμε πλαστεί όλοι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση Θεού. Ο Θεός κρύβεται πίσω από κάθε μας χαμόγελο, σε κάθε γλυκιά καλημέρα και λόγο στοργής. Ο Θεός υπάρχει σε κάθε φτερούγισμα του ουρανού, σε κάθε στάλα της βροχής, σε κάθε πνοή του ανέμου. Ο Θεός φωτίζει τις μέρες μας και ζεσταίνει τα βράδια μας. Ο Θεός κατοικεί σε κάθε καρδιά που χτυπάει στο ρυθμό της χαράς.
Ο Θεός είσαι εσύ, ο Θεός είμαι εγώ…ο Θεός είναι τα πάντα!Αγάπα τον Θεό όπως κι Αυτός αγαπά εσένα…Ζήσε για την αγάπη και γίνε ένα με αυτήν…

+++